Thursday, January 8, 2026

ชยปริตรแปล

 

ชยปริตรแปล

สำนวนแปลที่ 1 อยากเห็นสำนวนแปลที่ 2 3 4 เรียนเชิญทุกท่านครับ

=====================================


แปลโดยอรรถ

มะหาการุณิโก นาโถ

พระพุทธเจ้า ผู้เป็นที่พึ่งของสัตว์ ประกอบด้วยพระมหากรุณษ

หิตายะ สัพพะปาณินัง, ปูเรตฺวา ปาระมี สัพพา

ยังบารมีทั้งปวงให้เต็ม เพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย

ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง

ถึงแล้ว ซึ่งความตรัสรู้อันอุดม

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

ด้วยความกล่าวสัตย์นี้

โหตุ เต ชะยะมังคะลัง

ขอชัยมงคล จงมี แก่ท่านฯ

ชะยันโต โพธิยา มูเล, สักยานัง นันทิวัฑฒะโน, เอวัง ตวัง วิชะโย โหหิ,ชยัสสุ ชะยะมังคะเล, อะปะราชิตะปัลลังเก, สีเส ปะฐะวิโปกขะเร, อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง, อัคคัปัตโต ปะโมทะติ

ขอท่านจงมีชัยชนะในมงคลพิธี เหมือนพระจอมมุนี ทรงชนะมาร ที่โคนโพธิพฤกษ์ ถึงความเป็นผู้เลิศ ในสรรพพุทธาภิเษก ทรงปราโมทย์อยู่ บนอปราชิตบัลลังอันสูง เป็นจอมมหาปฐพี ทรงเพิ่มพูนความยินดี แก่เหล่าประยูรญาติศากยวงศ์ฉะนั้น

สุนักขัตตัง สุมังคะลัง

เวลาที่สัตว์ประพฤติชอบ ชื่อว่า ฤกษ์ดี มงคลดี

สุปะภาตัง สุหุฏฐิตัง

ส่ว่างดี รุ่งดี

สุขะโณ สุมุหุตโต จะ

และขณะก็ดี ครู่ก็ดี

สุยิฏฐัง พรัหมะจารีสุ

บูชาดีแล้ว ในพรหมจารีบุคคลทั้งหลาย

ปะทักขิณัง กายะกัมมัง

กายกรรมเป็นประทักษิณ ส่วนเบื้องขวา

วาจากัมมัง  ปะทักขิณัง  

วจีกรรม เป็นประทักษิณ ส่วนเบื้องชวา

ปะทักขิณัง มะโนกัมมัง

มโนกรรม เป็นประทักษิณ ส่วนเบื้องขวา

ปะณิธี เต ปะทักขิณา

ความปรารถนาของท่าน เป็นประทักษิณ ส่วนเบื้องขวา

ปะทักขิณานิ กัตวานะ

สัตว์ทั้งหลาย ทำกรรมอันเป็นประทักษิณ ส่วนเบื้องขวาแล้ว

ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ

ย่อมได้ประโยชน์ทั้งหลาย อันเป็นประทักษฺณ ส่วนเบื้องชวาฯ

โส อัตถะลัทโธ สุขิโต

ท่านนั้น(ชาย) จงเป็นผู้มีประโยชน์อันได้แล้ว ถึงแล้วซึ่งความสุข

วิรุฬโห พุทธะสาสะเน

เจริญในพระพุทธศาสนา

อะโรโค สุขิโต โหหิ

ไม่มีโรค ถึงแล้วซึ่งความสุข

สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ

กับด้วยญาติทั้งหลายทั้งหมดฯ

สา อัตถะลัทธา สุขิตา

ท่านนั้น(หญิง) จงเป็นผู้มีประโยชน์อันได้แล้ว ถึงแล้วซึ่งความสุข

วิรุฬหา พุทธะสาสะเน

เจริญในพระพุทธศาสนา

อะโรคา สุขิตา โหหิ

ไม่มีโรค ถึงแล้วซึ่งความสุข

สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ

กับด้วยญาติทั้งหลายทั้งหมด ฯ

เต อัตถะลัทธา สุขิตา

ท่านทั้งหลายนั้น(ทั้งชายและหญิง) จงเป็นผู้มีประโยชน์อันได้แล้ว ถึงแล้วซึ่งความสุข

วืรุฬหา พุทธะสาสะเน

เจริญในพระพุทธศาสนา

อะโรคา สุขิตา โหถะ

ไม่มีโรค ถึงแล้ว ซึ่งความสุข

สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ

กับด้วยญาติทั้งหลายทั้งหมด ฯ

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง

ขอสรรพมงคล จงมี แก่ท่าน

รักขันตุ สัพพะเทวะตา

ขอเหล่าเทพด่ทั้งปวง จงรักษาท่าน

สัพพะพุทธานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพ แห่งพระพุทธเจ้า

สะทา โสตถี ภะวันตุ เต

ขอความสวัสดีทั้งหลาย   จงมีแก่ท่าน ทุกเมื่อ

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง

ขอสรรพมงคล จงมี แก่ท่าน

รักขันตุ สัพพะเทวะตา

ขอเหล่าเทพด่ทั้งปวง จงรักษาท่าน

สัพพะธัมมานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพ แห่งพระสงฆ์

สะทา โสตถี ภะวันตุ เต

ขอความสวัสดีทั้งหลาย   จงมีแก่ท่าน ทุกเมื่อ

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง

ขอสรรพมงคล จงมี แก่ท่าน

รักขันตุ สัพพะเทวะตา

ขอเหล่าเทพดาทั้งปวง จงรักษาท่าน

สัพพะสังฆานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพ แห่งพระสงฆ์

สะทา โสตถี ภะวันตุ เต

ขอความสวัสดีทั้งหลาย   จงมีแก่ท่าน ทุกเมื่อ

นักขัตตะยักขะภูตานัง, ปาปัคคะหะนิวาระณา

ความป้องกัน บาปเคราะห์ทั้งหลาย แต่สำนักปหห่งเหล่านักษัตร และยักษ์และภูต ได้มีแล้ว

ปะริตตัสสานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพพระปริตร

หันตวา เตสัง อุปัททะเว

จงกำจัดเสียงซึ่งอุปัทวะทั้งหลาย แค่สำนักแห่งนักษัตร และยักษ์และภูตเหล่านั้น ฯ

นักขัตตะยักขะภูตานัง, ปาปัคคะหะนิวาระณา

ความป้องกัน บาปเคาระห์ทั้งหลาย แต่สำนักปหห่งเหล่านักษัตร และยักษ์และภูต ได้มีแล้ว

ปะริตตัสสานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพพระปริตร

หันตวา เตสัง อุปัททะเว

จงกำจัดเสียงซึ่งอุปัทวะทั้งหลาย แค่สำนักแห่งนักษัตร และยักษ์และภูตเหล่านั้น ฯ

นักขัตตะยักขะภูตานัง, ปาปัคคะหะนิวาระณา

ความป้องกัน บาปเคาระห์ทั้งหลาย แต่สำนักปหห่งเหล่านักษัตร และยักษ์และภูต ได้มีแล้ว

ปะริตตัสสานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพพระปริตร

หันตวา เตสัง อุปัททะเว

จงกำจัดเสียงซึ่งอุปัทวะทั้งหลาย แค่สำนักแห่งนักษัตร และยักษ์และภูตเหล่านั้น ฯ

 ====================

แปลโดยยกศัพท์

มะหาการุณิโก นาโถ

พุทโธ อันว่าพระพุทธเจ้า นาโถ ผู้เป็นที่พึ่ง มะหาการุณิโก ผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณา

หิตายะ สัพพะปาณินัง, ปูเรตฺวา ปาระมี สัพพา

สัพพา ปาระมี ปูเรตฺวา ยังปารมีทั้งหลายทั้ปวง ให้เต็มแล้ว สัพพะปาณินัง หิตายะ เพื่อประโยชน์เกื้อกูล แก่สัตว์ผู้มีลมปราณทั้งปวงทั้งหลาย

ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง

ปัตโต ถึแล้ว (สัมโพธิง + อุตตะมัง) สัมโพธิง ซึ่งความตรัสรู้  อุตตะมัง อันสูงสุด  

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

สัจจะวัขเชนะ ด้วยความกล่าวสัตย์ เอเตนะ นี้

โหตุ เต ชะยะมังคะลัง

ชะยะมังมะลัง อันว่าชัยมงคล โหตุ จงมี เต แก่ท่าน

ชะยันโต โพธิยา มูเล, สักยานัง นันทิวัฑฒะโน, เอวัง ตวัง วิชะโย โหหิ,ชยัสสุ ชะยะมังคะเล, อะปะราชิตะปัลลังเก, สีเส ปะฐะวิโปกขะเร, อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง, อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ

พุทโธ อันว่าพระพุทธเจ้า ชะยันโต ทรงมีชัยชนะอยู่(มารัง ซึ่งมาร ) สักยานัง นันทิวัฑฒโน เป็นผู้ทรงยังพระญาติฝ่ายศากยะทั้งหลาย ให้เจริญซึ่งความยินดี มูเล  ที่โคน โพธิยา แห่งตนโพธิ์ อัคคัปปัตโต เป็นผู้ถึงความเป็นผู้เลิศ หุตวา เป็น ปะโมทะติ ทรงปราโมทย์อยู่ อะปะราชิตะปัลลังเก บนบัลลังก์อันมารเอาชนะไม่ได้แล้ว สีเส อันเป็นยอด ปฐวิโปกขะเร อันเลิศล้ำในแผ่นดิน ยถา ฉันใด ตวํ อันว่า ท่าน วิชะโย จงมีชัยชนะ โหหิ จงเป็น ตวํ อันว่าท่าน ชะยัสสุ จงชนะ ชะยะมังคะเล ในพิธีชัยมงคล สัพพะพุทธานัง อะภิเสเก ในการอภิเษก ซึ่งพระพุทธเจ้าทั้งปวงทั้งหลาย ตะถา ฉันนั้น,

สุนักขัตตัง สุมังคะลัง

(สัมมาจะริตะกุสะละกัมมะกาลัง) อันว่ากาลแห่งกุศลกรรมอันบุคคลประพฤติแล้วโดยชอบ) สุนักขัตตัง เป็นฤกษ์ดี สุมังคะลัง เป็นมลคลดี

สุปะภาตัง สุหุฏฐิตัง

สุปะภาตัง เป็นความสว่างดี สุหุฏฺฐิตัง เป็นรุ่งดี

สุขะโณ สุมุหุตโต จะ

จะ อนึ่ง สุขะโณ เป็นขณะดี สุมุหุตโต เป็นครู่ดี

สุยิฏฐัง พรัมะจารีสุ

สุยิฏฐัง  เป็นการบูชาแล้ว พรัหมะจารีสุ ในบุคคลผู้ประพฤติพรหมจรรย์ทั้งหลาย โหติ ย่อมเป็น

ปะทักขิณัง กายะกัมมัง

กายกัมมัง อันว่ากายกรรม ปทักขิณัง เป็นประทักษิณ โหติ ย่อมเป็น

วาจากัมมัง ปะทักขิณัง

วาจากัมมัง อันว่าวาจากรรม ปทักขิณัง เป็นประทักษิน โหติ ย่อมเป็น

ปะทักขิณัง มะโนกัมมัง

มะโนกัมมัง อันว่ามโนกรรม ปทักขิณัง เป็นประทักษิณ โหติ ย่อมเป็น

ปะณิธี เต ปะทักขิณา

ปณิธี อันว่าความปรารถนา เต ของท่าน ปะทักขิณา เป็นประทักษิณ โหติ ย่อมเป็น

ปะทักขิณานิ กัตวานะ

สัตตา อันว่าสัตว์ทั้งหลาย กตฺวานะ กระทำแล้ว ปะทักขิณานิ ซึ่งประทักษิณทั้งหลาย

ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ

(ละภันติ อัตเถ) ละภันติ ย่อมได้  อัตเถ ซึ่งประโยชน์ทั้งหลาย ปะทักขิเณ อันเป็นประทักษิณ

โส อัตถะลัทโธ

โส (ตฺวํ อันว่าท่าน) นั้น อัตถะลัทโธ เป็นผู้มีประโยชน์อันได้แล้ว

วิรุฬโห พุทธะสาสะเน

พุทธะสาสะเน วิรุฬโห เป็นผู้เจริญ ในพระพุทธศาสนา

อะโรโค สุขิโต โหหิ

อะโรโค เป็นผู้ไม่มีโรค สุขิโต เป็นผู้มีความสุข โหหิ จงเป็น

สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ

สะกับ ญาติภิ ด้วยญาติทั้งหลาย สัพเพหิ ทั้งปวง

สา อัทถะลัทธา สุขิตา

สา(ตฺวํ) อันว่าท่าน(ผู้หญิง)นั้น อัตถะลัทธา เป็นผู้มีประโยชน์อันได้แล้ว สุขิตา เป็นผู้ถึงแล้วซึ่งความสุข

วิรุฬหา พุทธสาสสะเน

พุทธะสาสะเน วิรุฬหา เป็นผู้งอกงามแล้ว ในพระพุทธศาสนา

อะโรคา สุขิตา โหหิ

เป็นผู้ไม่มีโรค สุขิตา เป็นผู้ถึงแล้วซึ่งความสุข

สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ

สะหะ กับ ญาติภิ ด้วยญาติทั้งหลาย สัพเพหิ ทั้งปวง

เต อัทถะลัทธา สุขิตา

เต (ตุมเห) อันว่าท่านทั้งหลายเหล่านั้น อัตถะลัทธา เป็นผู้มีประโยชน์อันได้แล้วสุขิตา เป็นผู้ถึงแล้วซึ่งความสุข

วิรุฬหา พุทธะสาสะเน

พุทธะสาสะเน วิรุฬหา เป็นผู้งอกงามแล้ว ในพระพุทธศาสนา

อะโรคา สุขิตา โหถะ

อะโรคา เป็นผู้ไม่มีโรค สุขิตา เป็นผู้ถึงแล้วซึ่งความนุข โหถะ จงเป็น

สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ

สะหะ กับ ญาติภิ ด้วยญาติทั้งหลาย สัพเพหิ ทั้งปวง

ภะวะตุ สัพพังคะลัง

สัพพะมังคะลัง อันว่ามงคลทั้งปวง ภะวะตุ จงมี เต แก่ท่าน

รักขันตุ สัพพะเทวะตา

สัพพะเทวะตา อันว่าเทวดาทั้งปวงทั้งหลาย รักขันตุ จงรักษา ตัง ซึ่งท่าน

สัพพะพุทธานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพของพระพุทธเจ้า

สะทา โสตถี ภะวันตุ เต

โสตถี อันว่าความสวัสดี ภะวันตุ จงมี เต แก่ท่าน  สะทา ในกาลทุกเมื่อ

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง

สัพพะมังคะลัง อันว่ามงคลทั้งปวง ภะวะตุ จงมี เต แก่ท่าน

รักขันตุ สัพพะเทวะตา

สัพพะเทวะตา อันว่าเทวดาทั้งหลาย รักขันตุ จงรักษา (ตัง ซึ่งท่าน)

สัพพะธัมมานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรม

สะทา โสตถี ภะวันตุ เต

โสตถี อันว่าความสวัสดีทั้งหลาย ภะวันตุ จงมี เต แก่ท่าน

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง

สัพพะมังคะลัง ความมงคลทั้งปวง ภะวะตุ จงมี เต แก่ท่าน

รักขันตุ สัพพะเทวะตา

เทวะตา อันว่าเทวดาทั้งหลาย รักขันตุ จงรักษา (ตัง ซึ่งท่าน)

สัพพะสังฆานุภาเวนะ

ด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์ทั้งปวง

สะทา โสตถี ภะวันตุ เต

โสตถี อันว่าความสวัสดีทั้งหลาย ภะวันตุ จงมี เต แก่ท่าน สะทา ในกาลทุกเมื่อ

นักขัตตะยักขะภูตานัง, ปาปัคคะหะนิวารณา

ปาปัคคะหะนิวารณา อันว่าความป้องกันซึ่งบาปเคราะห์ทั้งหลาย นักขัตยักขะภูตานัง จากนักษัตร ยักษ์และภูติทั้งหลาย อเหสุง ได้มีแล้ว

ปะริตตานุภาเวนะ

(เปลี่ยนแปลงเป็น ปะริตตานุภาโว)  ปะริตตานุภาโว อันว่าอานุภาพแห่งพระปริตร

หันตวา เตสัง อุปัททะเว

(เปลี่ยนแปลงเป็น หะนะตุ เตสัง อุปัททะเว)  

หนตุ จงขจัด อุปัททะเว ซึ่งอุปัทวะ ทั้งหลาย เตสัง นักขัตยักขะภูตานัง แห่งนักษัตร ยักษ์ และภูตทั้งหลาย เหล่านั้น

นักขัตตะยักขะภูตานัง, ปาปัคคะหะนิวารณา

ปาปัคคะหะนิวารณา อันว่าความป้องกันซึ่งบาปเคราะห์ทั้งหลาย นักขัตยักขะภูตานัง จากนักษัตร ยักษ์และภูติทั้งหลาย อเหสุง ได้มีแล้ว

ปะริตตานุภาเวนะ

(เปลี่ยนแปลงเป็น ปะริตตานุภาโว)   ปะริตตานุภาโว อันว่าอานุภาพแห่งพระปริตร

หันตวา เตสัง อุปัททะเว

(เปลี่ยนแปลงเป็น หะนะตุ เตสัง อุปัททะเว) 

หะนะตุ จงขจัด อุปัททะเว ซึ่งอุปัทวะ ทั้งหลาย เตสัง นักขัตยักขะภูตานัง แห่งนักษัตร ยักษ์ และภูตทั้งหลาย เหล่านั้น

=================================================== 📚 สนใจหนังสือของสำนักพิมพ์ทองใบ คลิกดูรายละเอียดและสั่งซื้อ eBook ได้ทันทีผ่านลิงก์ร้านขายหนังสือในMeb Market หนังสือคุณภาพจากสำนักพิมพ์ทองใบ เรียบเรียงโดย พลเรือตรี รศ.ทองใบ ธีรานันทางกูร อ่านง่าย ได้สาระ ค้นคว้าอ้างอิงได้ เหมาะสำหรับนักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ และผู้สนใจทั่วไป Hashtag แนะนำ #ร้านหนังสือสำนักพิมพ์ทองใบ #Ebookไทย #หนังสือดีบอกต่อ #หนังสือออนไลน์ #MebMarket #อ่านหนังสือ #รักการอ่าน #พัฒนาตนเอง #ความรู้รอบตัว #พระพุทธศาสนา #ประวัติศาสตร์ #เศรษฐศาสตร์ #หนังสือวิชาการ #หนังสือสารคดี #Ebookน่าอ่าน #หนังสือขายดี #หนังสือแนะนำ #BookLover #ThaiEbook #KnowledgeIsPowe

โพชฌังคปริตรแปล

 

โพชฌังคปริตรแปล

สำนวนแปลที่ 1 อยากเห็นสำนวนแปลที่ 2 3 4 เรียนเชิญทุกท่านครับ

==============================================

แปลโดยอรรถ

โพชฌังโค สะติสังขาโต, ธัมมานัง วิจะโย ตะถา, วิริยัมปปสฺสัทธิ, โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร, สะมาธุเปกขะโพชฌังคา , สัตเตเต สัพพะทัสสินา, มุนินา สัมมะทักขาตา, ภาวิตา พะหุลีกะตา

โพชฌงค์ 7 ประการ คือ สติสัมโพชฌงค์ ธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์ วิริยสัมโพชฌงค์ ปีติสัมโพชฌงค์ สัทสัทธิสัมโพชฌงค์ สมาธิสัมโพชฌงค์ อุเบกขาสัมโพชฌงค์  อันพระมุนีเจ้า ผู้เห็นธรรมทั้งสิ้น ตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลมาเจริญ ทำให้มากแล้ว

สังวัตตันติ อะภิญญายะ

ย่อมเป็นไปเพื่อความตรัสรู้

เอเตน สัจเจนะ ด้วยการกล่วสัตย์นี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

ขอความสวัสดี จงมี แก่ท่าน ทุกเมื่อฯ

เอกัสมิง สะมะเย นาโถ

ในสมัยหนึ่ง  พระโลกนาถเจ้า

โมคคัลลานัญจะ กัสสะปัง คิลาเนน ทุกขิเต ทิสวา

ทอดพระเนตร พระโมคคัลลานะ และพระกัสสปะ เป็นไข้ ถึงทุกขเวทนาแล้ว

โพชฌังเค สะตะ เทสะยิ

เต จะ ตัง อะภินันทิตวา

ท่านทั้งหลาย เพลิดเพลินภาษิตนั้น

โรคา มุจจิงสุ ตังขะเณ

หายโรคในขณะนั้น

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

ด้วยการกล่าวสัตย์

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

ขอความสวัสดี  จงมี แก่ท่าน ทุกเมื่อ

เอกะทา ธัมมะราชาปิ

ครั้งหนึ่ง แม้พระธรรมราชา(พระศาสดา)

เคลัญเญนาภิปีฬิโต

อันความประชวรเบียดเบียนแล้ว

จุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะ,ภะณาเปตฺวานะ สาทะรัง

รับสั่งให้พระจุนทะเถระ แสดงโพชฌงค์นั้น โดยยินดี

สัมโมทิตวา จะ อาพาธา,ตัมหา วุฏฐาสิ ฐานะโส

ก็ทรงบันเทิงพระหฤทัยหายความประชวรไป โดยฐานะ

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

ด้วยความกล่าวสัตย์นี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

ขอความสงัสดี จงมี แก่ท่าน ทุกเมื่อ

ปะหีนา เต จะ อาพาธา, ติณณัมนัมปิ มะเหสินัง

ก็อาพาธทั้งหลายนั้น อันพระมหาฤษีทั้ง 3 องค์ละได้แล้ว

มัคคาหะตะกิเลสาวะ, ปัตตานุปัตติธัมมะตัง

ถึงความไม่บังเกิดเป็นธรรมดา ดุจกิเลสอันมรรคกำจัดแล้ว

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

ด้วยความกล่าวสัตย์นี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

ขอความสวัสดี  จงมี แก่ท่าน ทุกเมื่อ ฯ

============================

แปลโดยยกศัพท์

โพชฌังโค สะติสังขาโต, ธัมมานัง วิจะโย ตะถา, วิริยัมปปัสสัทธิ, โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร, สะมาธุเปกขะโพชฌังคา , สัตเตเต สัพพะทัสสินา, มุนินา สัมมะทักขาตา, ภาวิตา พะหุลีกะตา

(สัตเตเต) สัตเต เอเต โพชฌังคา อันว่าโพชฌงค์ทั้งหลาย 7 เหล่านี้ อิติ คือ สติสังขาโต โพชฌังโค อันว่าสติโพชฌงค์ ตะถา อนึ่ง  ธัมมานัง วิจะโย โพชฌังโค อันว่าวิจยโพชฌงค์ ตถา อนึ่ง โพชฌังคา อันว่า โพชฌงค์ทั้งหลาย อะปะเร อย่างอื่น (อีก 2)  คือ วิริยัมปัสสัทธิ ( วิริโย โพชฌังโค, ปัสสัทธิ โพชฌังโค) อันว่าวิริยโพชฌงค์ อันว่าปัสสัทธิโพชฌงค์  สะมาธุเปกขะโพชฌังคา อันว่าสมาธิโพชฌงค์ และอุเบกขาโพชฌงค์ทั้งหลาย  มุนินา สัมมะทักขาตา เป็นนธรรมอันพระมุนี(พระพุทธเจ้า)ตรัสไว้โดยชอบแล้ว ปุคคะเลนะ ภวิตา เป็นธรรมอันบุคคลเจริญแล้ว ปุคคะเลนะ พะหุลีกะตา เป็นธรรมอันบุคคลกระทำให้มากแล้ว หุตวา เป็น

สังวัตตันติ อะภิญญายะ

สังวัตตันติ ย่อมเป็นไป อะภิญญายะ เพื่อความตรัสรู้

เอเตน สัจจะวัชเนะ

สัจเจนะ ด้วยการกล่าวคำสัตย์ เอเตนะนี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

โสตถิ อันว่าความสวัสดี โหตุ จงมี เต แก่ท่านสัพพทา ในกาลทุกเมื่อฯ

เอกัสมิง สะมะเย นาโถ

จะ อนึ่ง สมเย ในสมัย เอกัสมิง หนึ่ง  นาโถ อันว่าพระโลกนาถเจ้า

โมคคัลลานัญจะ กัสสะปัง คิลาเนน ทุกขิเต ทิสวา

ทิสวา(ทอดพระเนตร) เห็นแล้ว  โมคคัลลานัง จะ กัสสะปัง จะ ซึ่งพระโมคคัลลานะด้วย กัสสะปัง จะ ซึ่งพระกัสสปะด้วย คิลาเนะ ทุกขิเต ผู้ถึงแล้วซึ่งทุกข์ ด้วยความป่วยไข้

โพชฌังเค สะตะ เทสะยิ

เทสะยิ ทรงแสดงแล้ว โพชฌังเค ซึ่งโพชฌงค์ทั้งหลาย  สัตตะ 7 อย่าง

เต จะ ตัง อะภินันทิตวา

จะ ก็  เต เทฺว เถรา  อันว่าพระเถระ 2 รูป เหล่านั้น อภินันทิตวา เพลิดเพลินแล้ว ตัง เทสะนัง ซึ่ง พระธรรมเทศนานั้น

โรคา มุจจิงสุ ตังขะเณ

โรคา อันว่าโรคทั้งหลาย มุจจิงสุ หายไปแล้ว ตังขะเณ ในขณะนั้น

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

สัจจะวัชเชนะ ด้วยการกล่าวซึ่งคำสัตย์ เอเตนะ นี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

โสตถิ อันว่าความสวัสดี โหตุ จงมี เต แก่ท่าน สัพพะทา ในกาลทุกเมื่อ

เอกะทา ธัมมะราชาปิ

เอกะทา ในกาลครั้งหนึ่ง ธัมมะราชาปิ แม้อันว่าพระธรรมราชา(พระพุทธเจ้า)

เคลัญเญนาภิปีฬิโต

(เคลัญเญนะ อภิปีฬิโต) ผู้อันความอาพาธเบียดเบียนแล้ว

จุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะ,ภะณาเปตฺวานะ สาทะรัง

จุนทัตเถเรนะ ยังพระเถระชื่อว่าจุนทะ ภะณาเปตฺวานะ ให้กล่าวแล้ว ตัง เอวะ  โพชฌังคะกถัง ซึ่งกถาว่าด้วยโพชฌงค์นั้นนั่นเทียว สาทะรัง โดยยินดี

สัมโมทิตวา จะ อาพาธา,ตัมหา วุฏฐาสิ ฐานะโส

สัมโมทิตวา ทรงบันเทิงแล้ว วุฏฐาสิ ทรงหายแล้ว อาพาธา จากอาพาธ ตัมหา นั้น ฐานะโส โดยฐานะ

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

สัจจะวัชเชนะ ด้วยการกล่าวซึ่งคำสัตย์ เอเตนะ นี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

โสตถิ อันว่าความสวัสดี โหตุ จงมี จงมี เต แก่ท่าน แก่ท่าน สัพพะทา ในกาลทุกเมื่อ

ปะหีนา เต จะ อาพาธา, ติณณัมนัมปิ มะเหสินัง

จะ ก็  อาพาธา อันว่าอาพาธทั้งหลาย เต เหล่านั้น มเหสินัง อันผู้แสวงหาซึ่งคุณอันใหญ่ทั้งหลาย ติณณันนัมปิ แม้สามรูป ปะหีนา ละได้แล้ว

มัคคาหะตะกิเลสาวะ, ปัตตานุปัตติธัมมะตัง

(เต มะเหสิโน อันว่าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ เหล่านั้น) คัจฉันติ ย่อมถึง ปัตตานุปปัตติธัมมะตัง ซึ่งความไม่บังเกิดเป็นธรรมดา มัคคาหะตะกิเลสา อิวะ ราวกะ อันว่ากิเลสอันมรรคกำจัดแล้ว

เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ

สัจจะวัชเชน ด้วยการกล่าวคำสัตย์ เอเตนะ นี้

โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

โสตถิ อันว่าความสวัสดี โหตุ จงมี เต แก่ท่าน สัพพะทา ในกาลทุกเมื่อ ฯ

=============================== 📚 สนใจหนังสือของสำนักพิมพ์ทองใบ คลิกดูรายละเอียดและสั่งซื้อ eBook ได้ทันทีผ่านลิงก์ร้านขายหนังสือในMeb Market หนังสือคุณภาพจากสำนักพิมพ์ทองใบ เรียบเรียงโดย พลเรือตรี รศ.ทองใบ ธีรานันทางกูร อ่านง่าย ได้สาระ ค้นคว้าอ้างอิงได้ เหมาะสำหรับนักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ และผู้สนใจทั่วไป Hashtag แนะนำ #ร้านหนังสือสำนักพิมพ์ทองใบ #Ebookไทย #หนังสือดีบอกต่อ #หนังสือออนไลน์ #MebMarket #อ่านหนังสือ #รักการอ่าน #พัฒนาตนเอง #ความรู้รอบตัว #พระพุทธศาสนา #ประวัติศาสตร์ #เศรษฐศาสตร์ #หนังสือวิชาการ #หนังสือสารคดี #Ebookน่าอ่าน #หนังสือขายดี #หนังสือแนะนำ #BookLover #ThaiEbook #KnowledgeIsPowe

สืบค้นหา”คาถาปลาช่อน”ในพระไตรปิฎก

 

สืบค้นหา”คาถาปลาช่อน”ในพระไตรปิฎก

1.ความเบื้องต้น

สืบค้นในความหมายทั่วไป หมายถึง  ค้นหาเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างต่อเนื่องจนกว่าจะได้ผล เช่น สืบค้นหาสมบัติตามลายแทง ในทางการวิจัย การสืบค้น อาจมีความหมายลึกที่ลึกซึ้งไปอีกหน่อยว่าคำว่า สืบค้น มาจากคำ ภาษาอังกฤษที่ใช้คำว่า Retrieval หมายถึง การสืบเสาะ ค้นหาเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ซึ่งอาจจะได้รับคำตอบในรูปของ ต้นฉบับเอกสาร  บรรณานุกรม คำตอบที่เฉพาะเจาะจง  ตัวเลข หรือข้อความของเรื่องนั้น

สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการสืบค้นหาสืบค้นหา ”คาถาปลาช่อน”ในพระไตรปิฎก ในคราวนี้ ได้ใช้ E-Tipitaka ซึ่งมีผู้เชียวชาญได้ใช้คำอธิบายเกี่ยวกับการใช้ E-Tipitaka ดังนี้

E-Tipitaka คือ โปรแกรมสำหรับค้นหาและเทียบเคียงพุทธวจนะจากพระไตรปิฎก โดยเน้นเรื่องความรวดเร็ว และ ถูกต้องเป็นสำคัญ อีกทั้งโปรแกรม E-Tipitaka สามารถใช้งานได้บนหลายระบบปฏิบัติการ อาทิเช่น Windows, Linux, Mac OS, Android และ iOS (iPhone, iPad, iPod touch)

E-Tipitaka ทุกรุ่นเป็นโปรแกรมเสรีและเปิดเผยรหัส ตามสนธิสัญญา GPL v2.0 ซึ่งหมายความว่าผู้ใช้ทุกคนมีสิทธิในการใช้งานไม่ได้ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น และ สามารถเข้าถึงรหัสของโปรแกรม เพื่อแก้ไขหรือนำโปรแกรมไปพัฒนาต่อได้อย่างเสรี

สำหรับ คาถาปลาช่อน  ขอแยกกล่าวเป็น 2 คำ คือ คาถา และปลาช่อน

คำว่า คาถา ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน บอกว่ามี 2 ความหมาย คือ

1)  คําประพันธ์ประเภทร้อยกรองในภาษาบาลี อัตราของฉันท์ คือ 4 บาท เรียกว่า คาถาหนึ่ง.

2.) คําเสกที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์

คำว่า คาถา เมื่อนำมาใช้กับ”คาถาปลาช่อน” มีความหมายทั้ง 2 อย่าง คือ เป็นคำประพันธ์ประเภทร้อยกรอง อัตราของฉันท์ คือ 4 บาท เรียกว่า คาถาหนึ่ง และมีความหมายว่า คำเสกที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ เพราะถูกนำไปใช้สวดหรือท่องบ่นในพิธีกรรมขอฝนด้วย

ส่วนคำว่า ปลาช่อน มีคำอธิบายในวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรีดังนี้

ปลาช่อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Channa striata) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีส่วนหัวค่อนข้างโต รูปร่างทรงกระบอกยาว ครีบหางเรียวปลายมน ปากกว้าง ภายในปากมีฟันเขี้ยวบนเพดาน ลำตัวสีคล้ำอมมะกอกหรือน้ำตาลอ่อน มีลายเส้นทแยงสีคล้ำตลอดทั้งลำตัว 6-7 เส้น ด้านท้องสีจางตัดกับด้านบน ครีบสีคล้ำมีขอบสีเหลืองอ่อน ครีบท้องจาง มีขนาดลำตัวประมาณ 30-40 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 1 เมตร

โดยปลาช่อนชนิดนี้มีความพิเศษไปกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ คือ สามารถแถกไถตัวคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้ รวมทั้งสามารถหลบอยู่ใต้ดินในฤดูฝนแล้งเพื่อรอฝนมาได้เป็นแรมเดือน โดยสะสมพลังงานและไขมันไว้ ที่เรียกว่า "ปลาช่อนจำศีล" พบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำทั่วประเทศไทย พบไปจนถึงเอเชียใต้, พม่า และอินโดนีเซีย นิยมนำมาบริโภค ปรุงเป็นอาหารได้หลากหลายทั้งสดและตากแห้ง เป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจที่สำคัญจนอาจเรียกได้ว่าเป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจอันดับหนึ่ง เลี้ยงได้ทั้งในบ่อและกระชังตามริมแม่น้ำ นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยเฉพาะตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกหรือปลาที่พิการตัวสั้นกว่าปกติ

ปลาช่อนในบางพื้นที่ เช่น ที่จังหวัดสิงห์บุรี ขึ้นชื่อมาก เรียกกันว่า "ปลาช่อนแม่ลา" มีประเพณีพื้นถิ่นคือเทศกาลกินปลา โดยลักษณะเฉพาะของปลาช่อนแม่ลา คือ มีครีบหูหรือครีบอกสีชมพู ส่วนหางจะมีลักษณะมนเหมือนใบพัด ลำตัวอ้วน แต่หัวหลิม ไม่เหมือนปลาช่อนทั่วไป โดยเป็นปลาช่อนที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำลา อยู่ระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำน้อย ในเขตจังหวัดสิงห์บุรี เป็นแหล่งน้ำที่น้ำนิ่ง มีความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งอาหารตามธรรมชาติ ใต้ท้องน้ำปกคลุมไปด้วยพืชน้ำและวัชพืช ทำให้น้ำเย็น ดินก้นลำน้ำยังเป็นโคลนตมที่มีอินทรียวัตถุ แร่ธาตุที่ไหลมารวมกัน สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่ทำให้ปลาช่อนแม่ลาถึงมีรสชาติดีกว่าปลาช่อนที่อื่น ๆ ซึ่งปัจจุบันด้วยสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป มีการสร้างเขื่อนและประตูเปิด-ปิดน้ำ ทำให้แม่น้ำลาตื้นเขิน ปลาช่อนแม่ลาที่เคยขึ้นชื่อใกล้จะสูญพันธุ์ แต่ปัจจุบัน กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว และมีการปล่อยคืนสู่ธรรมชาติเพื่อเป็นการอนุรักษ์[1]

 

ปลาช่อน มีชื่อเรียกตามภาษาถิ่นในแต่ละภาคว่า "ปลาหลิม" ในภาษาเหนือ "ปลาค้อ" หรือ "ปลาก๊วน" ในภาษาอีสาน เป็นต้น[2]

และเมื่อไม่นานมานี้มีการค้นพบว่าเนื้อปลาช่อนมีสารที่เป็นส่วนหนึ่งของคอลลาเจน มีฤทธิในการห้ามเลือดและระงับความเจ็บปวดได้คล้ายมอร์ฟีน จึงเหมาะอย่างยิ่งแก่การปรุงเป็นอาหารของผู้ป่วยหรือผู้ที่เพิ่งได้รับการผ่าตัด[3]

สำหรับ “คาถาปลาช่อน” ได้ถูกนำมาใช้สวดร่วมกับสิ่งอื่นๆในพิธีสวดขอฝนด้วย กล่าวคือ เมื่อเกิดภาวะฝนแล้ว พระสงฆ์หรือเจ้าพิธีจะกระทำพิธีขอฝน อย่างเช่น เมื่อ 15 สิงหาคม 2564 ในพิธีขอฝนที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่ ต.ศรีเทพ อ.ศรีเทพ จ.เพชรบูรณ์ มีการถวายของเซ่นสรวงต่อเทวดาและท้าววิรุณหกอันเป็นพิธีทางพราหมณ์ นอกจากนั้นก็ยังมีพระสงฆ์จำนวน 9 รูป มานั่งล้อมวงกลม มีการขุดหลุมเล็กๆไว้ตรงกลาง มีการนำปลาช่อนใส่ในหลุม และใส่น้ำเล็กน้อยเล็กน้อยพอให้ปลาช่อนดิ้นได้ จากนั้นก็ทำพิธีสวดมนต์เจริญพระคาถาบทสวดคาถาปลาช่อนจำนวน 6 จบตามกำลังวันอาทิตย์ ซึ่งขณะสวดคาถาปลาช่อนพระภิกษุสงฆ์ทั้ง 9 รูปต่างยืนเขย่งเพียงเท้าเดียว พิธีดังกล่างใช้เวลาราว 2 ชั่วโมง  ในรายงานของสื่ออินเตอร์อินเตอร์เน็ตรายหนึ่งรายงานโดยจั่วหัวข่าวบอกว่า “เพชรบูรณ์-ชาวบ้านร่วมพิธีสวดคาถาปลาช่อนขอฝนพิธีกรรมโบราณ น่าอัศจรรย์หลังสวดจบมีฝนตกลงมา เจ้าอาวาสถือโอกาสสวดขับไล่เสนียดจัญไรไล่โควิดไปด้วย”

2.คาถาปลาช่อนที่สะกดเป็นบาลี-ไทย ตามที่ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎก

คาถาปลาช่อนที่ปรากฏอยู่ตามที่ต่างๆทั้งในหนังสือหรือตามสื่อเมเดียต่างๆ ผ่านการคัดลอกมาหลายต่อจึงมีที่ผิดพลาดบางแห่ง ส่วนที่สะกดเป็นบาลี-ไทยที่ถูกต้องเขียนดังนี้

ปุนาปรํ ยทา โหมิ...........มจฺฉราชา มหาสเร

อุเณฺห สุริยสนฺตาเป.........สเร อุทกํ ขียถ ฯ

ตโต กากา จ คิชฺฌา จ ....กงฺกา  กุลลเสนกา

ภกฺขยนฺติ ทิวา รตฺตึ.........มจฺเฉ อุปนิสีทิย ฯ

เอวํ จินฺเตสหํ ตตฺถ........สห ญาตีหิ ปีฬิโต

เกน นุ โข อุปาเยน....... ญาตี ทุกฺขา ปโมจเย ฯ

จินฺตยิตฺวาน ธมฺมตฺถํ......สจฺจํ อทฺทสํ ปสฺสยํ

สจฺเจ ฐตฺวา ปโมเจสึ.....ญาตีนํ ตํ อติกฺขยํ ฯ

อนุสฺสริตฺวา สตํ ธมฺมํ.....ปรมตฺถํ วิจินฺตยํ

อกาสึ สจฺจกิริยํ............ยํ โลเก ธุวสสฺสตํ ฯ

ยโต สรามิ อตฺตานํ......ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ

นาภิชานามิ สญฺจิจฺจ...เอกปาณํปิ หึสิตํ ฯ

เอเตน สจฺจวชฺเชน............. ปชฺชุนฺโน อภิวสฺสตุ

อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน.............นิธึ กากสฺส นาสย ฯ

กากํ โสกาย รนฺเธหิ...........มจฺเฉ โสกา ปโมจย

สห กเต สจฺจวเร............... ปชฺชุนฺโน อภิคชฺชิย ฯ

ถลํ นินฺนญฺจ ปูเรนฺโต..........ขเณน อภิวสฺสถ

เอวรูปํ สจฺจวรํ................... กตฺวา วิริยมุตฺตมํ ฯ

วสฺสาเปสึ มหาเมฆํ............สจฺจเตชพลสฺสิโต

สจฺเจน เม สโม นตฺถิ...........เอสา เม สจฺจปารมีติ ฯ

3.ตำนานของคาถาปลาช่อน

เรื่องมีอยู่ว่า พระโพธิสัตว์เกิดเป็นพระยาปลาอยู่ในสระแห่งหนึ่ง เมื่อถึงช่วงหน้าแล้งน้ำในสระแห่งขอดเนื่องจากโดนแสงดวงอาทิตย์แผดเผา พวกปลาและเต่าได้เข้าไปหลบซ่อนอยู่ในโคลนตมเพื่อให้ชีวิตรอดจากการถูกนกตระกุมเหยี่ยวและนกอื่นๆจิกกิน

พระโพธิสัตว์เห็นความเดือดร้อนของหมู่ญาติและต้องการบำเพ็ญจริยาในข้อ “ญาตัตถจริยา”(สงเคราะห์ญาติ) จึงใช้สัตยาธิษฐานเป็นเครื่องมือในการบำเบ็ญบารมีในครั้งนี้ตามที่ถูกพรรณนาในพระคัมภีร์ว่าดังนี้

“ลำดับนั้น พระมหาสัตว์เห็นความพินาศของปลาทั้งหลาย เกิดสงสารคิดอยู่ว่า นอกจากเราไม่มีผู้อื่นที่สามารถจะปลดเปลื้องญาติทั้งหลายของเราให้พ้นจากทุกข์นี้ได้. เราจะปลดเปลื้องปลาเหล่านั้นจากทุกข์นี้ได้ด้วยอุบายอย่างไรหนอ จึงตัดสินใจว่า ถ้ากระไรเราพึงทำสัจกิริยาอาศัยสัจธรรมที่ท่านผู้แสวงหาคุณใหญ่แต่ก่อน ประพฤติสะสมมาและที่มีอยู่ในตัวเรา ยังฝนให้ตกและสละชีวิตเป็นทานเพื่อหมู่ญาติของเรา.”

พระองค์ ซึ่งต้องการปลดเปลื้องความทุกข์ของหมู่ญาติปลาทั้งหลายด้วยการตั้งสัตยาธิษฐานเพื่อขอฝนจากเมฆ(ปัชชุน) ว่า

” แน่ะปัชชุนนะ ท่านจงเปล่งสายฟ้าคำรามให้ฝนตก จงทำขุมทรัพย์ของกาให้พินาศไป ท่านจงยังกาให้เดือดร้อน ด้วยความโศก จงปลดเปลื้องฝูง ปลาจากความโศกบันดาลให้ฝนตกลงมา”

พระพุทธเจ้าตรัสบอกภิกษุทั้งหลายในที่ประชุมสงฆ์ถึงอานุภาพของสัจยาธิษฐาน(สัจจบารมี)ของพระองค์เมื่อครั้งเป็นพระยาปลาได้บันดาลให้เกิดฝนตกลงมามาได้จริงดังสำนวนพระบาลีด้พรรณนาไว้ว่าดังนี้

“ พร้อมกับเมื่อเราทำสัจกิริยา เมฆส่งเสียง สนั่นครั่นครื้นยังฝนให้ตกครู่เดียวก็เต็มเปี่ยม ทั้งที่ดอนและที่ลุ่ม. ครั้นเราทำความเพียรอย่างสูงสุด อันเป็นความสัตย์อย่างประเสริฐเห็นปาน นี้แล้ว. อาศัยกำลังอานุภาพความสัตย์จึงยังฝนให้ตกห่าใหญ่. ผู้เสมอด้วยความสัตย์ของเราไม่มี.เป็นสัจบารมีของเรา ดังนี้.”

เดี่ยววันหลัง(หากไม่หลงลืมเสียก่อน)ผมจะได้แปล “คาถาปลาช่อน” แบบแปลเต็มรูปแบบทั้งโดยอรรถและโดยแปลยกศัพท์มาให้ทุกท่านได้อ่านกันนะครับ.

4.คำแปล คาถาปลาช่อน

4.1 แปลโดยอรรถ

(คัดลอกจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง)

อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพระยาปลาอยู่ในสระใหญ่น้ำในสระแห้งขอด เพราะแสงพระอาทิตย์ในฤดูร้อน ที่นั้นกา แร้ง นกกระสา นกตะกรุมและเหยี่ยว มาคอยจับปลากินทั้งกลางวันกลางคืน ในกาลนั้น เราคิดอย่างนี้ว่า เรากับหมู่ญาติถูกบีบคั้น จะพึงเปลื้องหมู่ ญาติให้พ้นจากทุกข์ได้ด้วยอุบายอะไรหนอ เราคิดแล้ว ได้เห็น ความสัตย์อันเป็นอรรถเป็นธรรมว่า เป็นที่พึ่งของหมู่ญาติได้ เราตั้งอยู่ในความสัตย์แล้ว จะเปลื้องความพินาศใหญ่ของหมู่ญาตินั้นได้ เรานึกถึงธรรมของสัตบุรุษ คิดถึงการไม่เบียดเบียนสัตว์ อันยั่งยืน เที่ยงแท้ในโลก ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งได้ แล้วได้กระทำสัจจ กิริยาว่า ตั้งแต่เราระลึกตนได้ ตั้งแต่เรารู้ความมาจนถึงบัดนี้ เรา ไม่รู้สึกว่าแกล้งเบียดเบียนสัตว์แม้ตัวหนึ่งให้ได้รับความลำบากเลย ด้วยสัจจวาจานี้ ขอเมฆจงยังฝนให้ตกห่าใหญ่ แน่ะเมฆ ท่านจง เปล่งสายฟ้าคำรามให้ฝนตกจงทำขุมทรัพย์ของกาให้พินาศไป ท่านจงยังกาให้เดือดร้อนด้วยความโศก จงปลดเปลื้องฝูงปลาจากความโศก พร้อมกับเมื่อเราทำสัจจกิริยา เมฆส่งเสียงสนั่นครั่นครื้น ยังฝนให้ ตกครู่เดียว ก็เต็มเปี่ยมทั้งที่ดอนและที่ลุ่ม ครั้นเราทำความเพียร อย่างสูงสุด อันเป็นความสัตย์อย่างประเสริฐเห็นปานนี้แล้ว อาศัย

กำลังอานุภาพความสัตย์ จึงยังให้ฝนตกห่าใหญ่ ผู้เสมอด้วยความสัตย์ของเราไม่มี นี้เป็นสัจจบารมีของเราฉะนี้แล.

4.2 แปลโดยยกศัพท์

ปุนาปรํ ยทา โหมิ...........มจฺฉราชา มหาสเร

อุเณฺห สุริยสนฺตาเป.........สเร อุทกํ ขียถ ฯ

ปุน อปรํ ในอีกเรื่องหนึ่ง ยทา ในกาลใด อหํ อันว่าข้าพเจ้า มจฺฉราชา เป็นพระราชาแห่งปลา โหมิ ย่อมเป็น อุทกํ อันว่าน้ำ มหาสเร ในสระน้ำอันใหญ่ อุณหสุริยสันตาเป  อันร้อนมากเพราะดวงอาทิตย์อันร้อน  ขียถ เหือดแห้งไปแล้ว.

ตโต กากา จ คิชฺฌา จ ....กงฺกา  กุลลเสนกา

ภกฺขยนฺติ ทิวา รตฺตึ.........มจฺเฉ อุปนิสีทิย ฯ

ตโต ในลำดับนั้น กากา จ อันว่าอีกาทั้งหลายด้วย คิชฺฌา จ อันว่าอีแร้งทั้งหลายด้วย กงฺกา  จ อันว่านกกระสาทั้งหลายด้วย กุลลเสนกา จ อันว่านกตะกุมและเหยี่ยวทั้งหลายด้วย อุปนิสีทย นั่งจับเจ่าแล้ว ภักขยนฺติ จิกกินอยู่ มจฺเฉ ซึ่งปลาทั้งหลาย ทิวา รตฺตึ ในกางวันและกลางคืน.

เอวํ จินฺเตสหํ ตตฺถ........สห ญาตีหิ ปีฬิโต

เกน นุ โข อุปาเยน....... ญาตี ทุกฺขา ปโมจเย ฯ

อหํ อันว่าข้าพเจ้า จินเตสิ คิดแล้ว อิติ เอวํ ว่าดังนี้ อหํ อันว่าข้าพเจ้า สห ญาตีหิ ปีฬิโต เป็นผู้ถูกบีบคั้นแล้ว กับด้วยญาติทั้งหลาย โหมิ ย่อมเป็น อหํ อันว่าข้าพเจ้า ปโมจเย พึงปลดเปลื้อง ญาตี ซึ่งญาติทั้งหลาย อุปาเยน โดยกลวิธี เกน โข อะไรหนอแล.

 

จินฺตยิตฺวาน ธมฺมตฺถํ......สจฺจํ อทฺทสํ ปสฺสยํ

สจฺเจ ฐตฺวา ปโมเจสึ.....ญาตีนํ ตํ อติกฺขยํ ฯ

อหํ อันว่าข้าพเจ้า จินเตตฺวา ครั้นคิดแล้ว อทฺทสํ ได้เห็นแล้ว สจฺจํ ซึ่งความสัตย์ ธมฺมตฺถํ อันเป็นอรรถและเป็นธรรม อุปสฺสยํ ว่าเป็นที่พึ่งได้ อหํ อันว่าข้าพเจ้า ฐตฺวา ตั้งอยู่แล้ว สจฺเจ ในสัจจะ ปโมเจสึ ปลดเปลื้องแล้ว อติกฺขยํ ซึ่งความพินาศอันยิ่ง ตํ นั้น ญาตีนํ ของญาติทั้งหลาย.

อนุสฺสริตฺวา สตํ ธมฺมํ.....ปรมตฺถํ วิจินฺตยํ

อกาสึ สจฺจกิริยํ............ยํ โลเก ธุวสสฺสตํ ฯ

อหํ อันว่าข้าพเจ้า อนุสฺสริตฺวา ระลึกถึงแล้ว ธมฺมํ ซึ่งธรรม สตํ ของสัตบุรุษทั้งหลาย วิจินฺตยํ ระลึกถึงแล้ว (ปาณิโน  อหึสนํ) ซึ่งการไม่เบียดเบียน ซึ่งสัตว์ ปรมตฺถํ อันเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ยํ ตํ โลเก ธุวสสฺสตํ อันยั่งยืนและเที่ยงแท้ ในโลก ใดนั้น อกาสึ ได้กระทำแล้ว สจฺจกิริยํ ซึ่งสัจจกิริยา(การกล่าววาจาสัตย์) อิติ ว่าดังนี้

ยโต สรามิ อตฺตานํ......ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ

นาภิชานามิ สญฺจิจฺจ...เอกปาณํปิ หึสิตํ ฯ

อหํ อันว่าข้าพเจ้า สรามิ ระลึกถึง อตฺตานํ ซึ่งตนเอง ยโต ตโต ในกาลใดในกาลนั้น อหํ อันว่าข้าพเจ้า ปตฺโต เป็นผู้ถึงแล้ว วิญญุตํ ซึ่งการรู้ความ ยโต ตโต ในกาลใด ในกาลนั้น อสฺมิ ย่อมเป็น อหํ อันว่าข้าพเจ้า น สญฺจิจฺจ อภิชานามิ ย่อมไม่ร็สึกว่าแกล้ง (จงใจ) หึสิตํ ซึ่งการบียดเบียน เอกปาณั ปิ แม้ซึ่งสัตว์สักตัวหนึ่ง

 

เอเตน สจฺจวชฺเชน............. ปชฺชุนฺโน อภิวสฺสตุ

อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน.............นิธึ กากสฺส นาสย ฯ

สจฺจวชฺฌชน ด้วยการกล่าวซึ่งคำสัตย์ เอเตน นี้ ปชฺชุนโน อันว่าเมฆ อภิวสฺสตุ จงหลั่งฝนตกลงมา ปชฺชุนฺน ดูกกรเมฆ ตวํ อันว่าท่าน อภิตฺถนย จงส่งเสียงคำราม นิธึ ยังขุมทรัพย์(ปลาต่างๆ) กากสฺส ของกา(และนกอื่นๆ) นาสย จงให้พินาศ.

กากํ โสกาย รนฺเธหิ...........มจฺเฉ โสกา ปโมจย

สห กเต สจฺจวเร............... ปชฺชุนฺโน อภิคชฺชิย ฯ

ตฺวํ อันว่าท่าน กายํ ยังกา(และนกอื่นๆ) รนฺเธหิ จงให้เดือดร้อน โสกาย ด้วยความโศก ปโมจย จงปลดเปลื้อง มจฺเจ ซึ่งปลลาทั้งหลาย โสกา จากความโศก สจฺจวเร ครั้นเมื่อคำสัตย์ สห กเต อันข้าพเจ้ากระทำแล้ว(ด้วย) ปชฺชุนฺโน อันว่าเมฆ อภิคชฺชิย จงเสียงคำราม.

ถลํ นินฺนญฺจ ปูเรนฺโต..........ขเณน อภิวสฺสถ

เอวรูปํ สจฺจวรํ................... กตฺวา วิริยมุตฺตมํ ฯ

อถภิวสฺสถ จงยังฝนให้ตกลงมาถลํ จ นินฺนํ จ ปูเรนฺโต ยังที่ดอนด้วย ยังที่ลุ่มด้วย ให้เต็ม(ด้วยน้ำฝน) ขเณน ด้วยครู่หนึ่ง อหํ อันว่าข้าพเจ้า กตฺวา กระทำแล้ว วิริยํ ซึ่งความเพียร อุตฺตมํ อันสูงสุด สจฺจวรํ อันเป็นคำสัตย์อันประเสริฐ เอวรูปํ อันมีอย่างนี้เป็นรูป(เห็นปานนี้)  

 

วสฺสาเปสึ มหาเมฆํ............สจฺจเตชพลสฺสิโต

สจฺเจน เม สโม นตฺถิ...........เอสา เม สจฺจปารมีติ ฯ

อหํ อันว่าข้าพเจ้า สจฺจเตชพลสฺสิโต เป็นผู้อาศัยซึ่งเดชแห่งสัจจะ มหาเมฆํ ยังเมฆใหญ่ วสฺสาเปสึ ให้หลั่งฝนลงมาแล้ว ปุคฺคโล อันว่าบุคคล สโม ผู้เสมอ สจฺเจน ด้วยสัจจะ เม ของข้าพเจ้า นตฺถิ ย่อมไม่มี สจฺจปารมี อันว่าสัจจบารมี เม ของข้าพเจ้า เอสา นี้ อตฺถิ มีอยู่.

===================================================================================== 📚 สนใจหนังสือของสำนักพิมพ์ทองใบ คลิกดูรายละเอียดและสั่งซื้อ eBook ได้ทันทีผ่านลิงก์ร้านขายหนังสือในMeb Market หนังสือคุณภาพจากสำนักพิมพ์ทองใบ เรียบเรียงโดย พลเรือตรี รศ.ทองใบ ธีรานันทางกูร อ่านง่าย ได้สาระ ค้นคว้าอ้างอิงได้ เหมาะสำหรับนักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ และผู้สนใจทั่วไป Hashtag แนะนำ #ร้านหนังสือสำนักพิมพ์ทองใบ #Ebookไทย #หนังสือดีบอกต่อ #หนังสือออนไลน์ #MebMarket #อ่านหนังสือ #รักการอ่าน #พัฒนาตนเอง #ความรู้รอบตัว #พระพุทธศาสนา #ประวัติศาสตร์ #เศรษฐศาสตร์ #หนังสือวิชาการ #หนังสือสารคดี #Ebookน่าอ่าน #หนังสือขายดี #หนังสือแนะนำ #BookLover #ThaiEbook #KnowledgeIsPowe

Hello

Buy the latest and Omron store at cheap prices. Looking for Omron? Find exactly what you want today. This best Omron store is powered by Amazon. All products purchases are checked out on Amazon.com

Followers